klimt deyince aklınıza bu gelmiyor di mi. altın yaldızlı muhteşem tabloları, bilinçaltından fırlamış desenleri, yumuşak bakışlı güzel kadınları geliyordur eminim. ama klimt böyle bir dönem yaşadı, en güzel yapıtlarını verdiği uzun bir dönem. üzerinde çuval bezinden yapılmış bir tek parça entari, onunla yattığı, kalktığı, tuvalete gittiği, resim yaptığı. ne giyeceğini, ne yiyeceğini, nerede yatacağını, o gün ne yapacağını düşünmeyen bir adam. resimle uyanip, resimle uyuyan.

bakışlarında, duruşunda, fotoğrafın her yerinde her şey ortada. fazla bile yazdım.

I am sure this is not the thing you image when someone reminds Klimt. His golden decorated paintings, sub-conscious patterns, soft looking beautiful women are the first things come to mind. But he has a period as above, a long period of mass creativity. There is a plain cloth on him, he sleeps with it, he wakes up, goes to the toilet and paints with it. a man who never thinks what he ll wear, what he ll eat, where he ll sleep, what he is gonna do that day. a man who sleeps with painting, and wakes up with it.

it is written on his look, his gesture, all around the photo. I even wrote too much.